Зун цаг. Зургаан сарын нэгэн. Гадаа нарлаг, хөл хөдөлгөөн ихтэй, хаа сайгүй хүүхдийн инээд, дуу хуур цангинаж, агаарт өнгө өнгийн бөмбөлөг хөөрч энэ өдрийн баярын жавхаа илт харагдана. Гэгээн цагаан өдөр хэдий ч замаар давхилдах машинууд гэрлээ асаан чимэг нэмэх нь баярын уур амьсгалд улам үзэмж оруулна.
Харин энэ өдөр Ариунаа ганцаар уйтгарлан, юухан хээхэн хийн, гэр дотроо ийш тийш холхин элдвийг бодолхийлнэ. Тэрээр 30 гаруй настай бөгөөд 10 орчим насны ганц охины хамт хотын нэгэн дүүргийн гайгүй гэгдэх хороололд өөрийн эзэмшил орон сууцанд амьдардаг ажээ. Бага ангийн сурагчдын амралт аль хэдийн эхэлсэн тул бяцхан охин нь хөдөө нутаг руу явсан байлаа.
Ариунаа мэргэжлийнхээ чиглэлээр нэгэн аж ахуйн нэгж эрхлэдэг, өөрийн гэсэн орлоготой, өөртөө итгэлтэй, цайлган бүсгүй билээ. Найз бүсгүйчүүл нь түүнтэй ярьж хөөрөх дуртай төдийгүй тэднийхээр байнга зочлон түүний амьдралын хэв маягийг ихэд шохоорхоно. Учир нь хэдийгээр Ариунаа ганц бие бүсгүй боловч хүний зэрэгтэй, өнгөтэй өөдтэй яваад байгаа нь бусдын сонирхлыг эрс татдаг ажээ.
Гэвч өнгөц байдлаас бүсгүйн амьдрал бусдад ийнхүү илүүтэй харагдавч, түүний сэтгэлд далдхан гуниг нуугдаастай. Хорвоод хүн бүр хосоор амьдрах тавилантай атал бүсгүйд сайн хань тааралдахгүй байлаа. Тааралдаагүй ч гэж дээ, гадаадад танилцаад, бас ч үгүй Монгол заншлаараа хадаг яндар болон нийлсэн , хэдэн жил хамтдаа амьдарсан Цогоо амлаад өнгөрсөн нэг жилийн төгсгөлд утасдан хүнтэй суугаарай, хэзээ ч очихгүй хэмээн яриад таг алга болсон аж.
Ариунаад энэ мэдээ тун гэнэтийн бөгөөд таагүй байсан нь тодорхой. Харин ямар учиртайг тэрээр бодсоор , бас дахин нэг жил Цогоог хүлээлээ. Нарийн яривал Цогоо тийм олиггүй зан гаргах хүн арай биш гэдгийг бүсгүй гадарлалгүй яахав. Гэвч асуудал хаашаа эргэх нь хайртай л бол хүрээд ир гэх Цогоогийн үг, хайртай л бол эргээд ир гэх бүсгүйн үг хоёрын дунд тэр нэгэн улсын визний асуудал байлаа.
Хүний амьдралд ямар их урьдчилан таашгүй зүйл тохиолддог хийгээд, үнэнч хайр сэтгэл, итгэл, хүний мөс, чанарын талаар арвантаа бясалгах бүсгүйд үнэнийг мэдэх нэгэн өдөр ирэх нь гарцаагүй билээ.
Удалгүй, 2 жил өнгөрөхөд бүсгүйн найз нөхөд гадаадаас утас цохин Цогоод юу тохиолдсоныг хуучилна. Ариунаа бүсгүй хов живийн асуудалд дургүй бөгөөд учрыг зөвхөн хархүүгийн амнаас сонсохыг хүснэ. Учир нь нэгэн цагт Ариунаагүйгээр амьдарч чадахгүй ээ, хоёр биендээ л итгэнэ шүү хэмээн хүүрнэж суусан Цогоо гэнэт сэтгэлээ хувиргасанд яав ч нэгэн учиг бий гэдэгт Ариунаа эргэлзэхгүй байлаа.
Тийм ээ, Ариунаагийн бодол зөв байж. Цогоогийн эрүүл мэндийн байдал нь тун таагүй эргэснээс хайртай бүсгүйгээ зовоохгүй байхаар шийдээд бүсгүйг өөрөөсөө холдуулахын тулд үлгэр зохион ярьсан байлаа. Эр хүмүүс өвдөхөөрөө хайртай хүнээ зовоохгүй ээ хэмээн өөрт учирсан зовлонг үүрэхээр шийддэг гэнээ. Харин эмэгтэй найзууд нь энэ тухай сонсоод, эх орондоо хүрээд ирэхгүй дээ, бид яаж ийгээд эдгээгээд авна шүү дээ хэмээн халаглана. Эндээс Ариунаа эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүсийн хайраа илэрхийлэх арга ямар эрс тэс өөр байдгийг ойлгож, гайхав.
Цаг хугацаа улиран одож, нартын жамаар нас ахиж, ухаан бодол хэрсүүжих тусам Ариунаад таалагдах эр хүн ховор төдийгүй, байсан ч бүсгүйн зүрх тэдэнд итгэж чадахгүй болжээ. Тэрээр Цогоог ч аль хэдийн сэтгэлээсээ үлдэн хөөжээ.
Эх үрсийн баяраар дэндүү ганцаардсан бүсгүй өөрийн аз жаргалын төлөө ямар нэгэн зүйлийг хийхээр өмнө нь хэзээ ч төсөөлж байгаагүй, дуулсан ч тийм зүйлийг оролдож үзэхээргүй шийдлийг сонголоо. Ийнхүү түм түжигнэж, бум бужигнасан газраас сэтгэлд нь нийцэх, аятайхан залууг олж танилцана гэсэн итгэлтэйгээр зориг гарган олны дунд Ариунаа орж явчихлаа.
Ариунаа эмэгтэй хүний хувьд жирийн нэгэн бөгөөд түүний онцлог нь тэр өөртөө дэндүү итгэлтэй, аливаад шударга, шулуун ханддаг зан нь байлаа. Бүсгүй элдэв маяг гаргалгүй Болдоо гэдэг залуутай танилцлаа. Элдвийг хүүрнэх зуур Болдоогийн үг ярианаас угийн даруухан нэгэн болохыг олж мэдлээ. Улмаар тэд байнга холбогдон ярих болсон төдийгүй хэн хэндээ сэтгэл татагдан 2 сарыг ардаа орхижээ.
Наадам өнгөрч, налгар намрын шаргал өдрүүдийн нэгэнд Ариунаагийн утас дуугарлаа. Нүүр тулан уулзах анхны өдөр хийгээд, үг яриа, царай төрхтэй амьдаар хэрхэн нийцэхийн учир жанцанг олох өдөр ирлээ.
Болдоо нэгэн театрын өмнө зогсож буйгаа хэлэхэд бүсгүй алсаас инээмсэглэн, охиноо хөтөлсөөр залуугийн өөдөөс зоримог алхална. Харин Болдоо, бүсгүйн ирж яваа зүг харц үл салган хүлээн зогсоно. Залуус бие биесээ хараад гэрэвшингүй гар бариад, хэдэн үг солихоор аятайхан, намуухан газар хайн олоод тухлан сууцгаана.
Ариунаа өөдөөсөө харан суух өндөр шар залууг хараад тааламжтай инээмсэглэн ярина. Бүсгүй нэлээд яриа болохоор уулзалтыг урьдчилан бэлтгэсэн мэт удирдан залж байлаа. Энэ нь Болдоод таалагдсан бололтой. Бүсгүй ч өөрийгөө түүнд таалагдаж байгаад бүрэн итгэлтэй байлаа.
Ийнхүү тэд бие биедээ дасан дурлаж, чин зүрхний нандин холбоос сэтгэлдээ тээсээр даруй хэдэн сарыг үджээ. Ариунаа ч сэтгэлдээ хайртай хүнээ олж, өмнөө тавьсан зорилготой болж, амьдралд улам ихээр шунан дурлаж, сэтгэл тэнүүн алхалдаг боллоо.
Яагаад ч юм дөнгөж танилцсан өдрөө Болдоо баяр бүхнээр хамт байна аа, битгий уйдаарай гэж Ариунаад хэлж байсан бөгөөд тиймээс ч хагас жил гаруй ямар нэгэн баяр болон гунигийг хамтран хуваалцаж байлаа.
Хавар боллоо. Бүсгүйчүүдийн ганц хүлээдэг баяр бол яах аргагүй, ярьж заншсанаар Мартын -8 гэдэгтэй хэн ч маргахгүй билээ. Гар утсанд ерөөлийн үгтэй мессеж зай завсаргүй ирсээр. Харин Ариунаад Болдоогоос нь мессеж алга байлаа. Гэхдээ хайртай хүнээс нь ирсэн мессеж хаана байгааг Ариунаа юу эс андахав.
Мессенжрээ нээтэл бүсгүйн өмнө чин сэтгэлийн үгтэй, магадгүй өмнө нь хэн ч авч үзээгүй, маш гайхалтай, үнэлж баршгүй, асар том бэлэг байлаа. Хайр минь чамдаа баяр хүргээд өөрийгөө бэлэглье гэсэн товч бөгөөд содон зурвас байхын зэрэгцээ, Болдоо хамгийн түрүүнд буюу өглөөний 7 цаг 21 минутанд тус мессеж ирүүлсэн нь Ариунаагийн сэтгэлд хосгүй баярыг авчирч, бүсгүйн нүдэнд хайрын нулимс гялтганаж байлаа.
Бүхэл бүтэн хүн бэлгэнд авахаас илүү үнэтэй нандин бэлэг гэж хаа байхав. Ариунаа тэрхүү бэлгээ насан туршаа хайрлаж, хамгаалж, энхрийлж, эрхлүүлж явахаар өөрт авч үлдсэн төдийгүй хэзээ ч, хэнд ч дамжуулж бэлэглэхгүй үүрд хамт байхаар шийджээ. Сайхан хайр ирнэ гэдэг итгэлээ алдаагүй цагт тэрхүү үнэнч хайртай учирдаг гэдэг шүү дээ. Ариунаа энэ амьдралдаа Болдоотой учрах гэгээн заяатай төрсөн нь энэ ажээ.
Баяраас баярын хооронд Ариунаа бүсгүйд ийм нэгэн адал явдал тохиолдсоныг зохиогч би та бүхэнд толилууллаа.